Vlaams Sinfonietta

Info

Het project bijt in Kortrijk de spits af met nieuw werk van Frank Nuyts (foto) en John Luther Adams. Nuyts hijst zich voor 'Fetish' vrijwillig in een mentaal latex pak. In elk deel van zijn kamersymfonie legt hij zich een beperking op. Het resultaat klinkt uitbundig en is een ware uitdaging voor zowel de muzikanten als de dirigent. Daarnaast herwerkte John Luther Adams zijn 'The Immeasurable Space of Tones': een ononderbroken, langzaam verschuivende geluidsmassa met complexe schakeringen in klanktextuur en een krachtige, innerlijke schoonheid.

Frank Nuyts over 'Festish' : "Uiteindelijk vond ik één situatie waar mensen zich zowel moreel, als lichamelijk, moedwillig laten inperken: de wereld van de fetish, met het daarbij horende latex en leder... In zwarte lederen pakken geklede heren in een gotisch decor, met lange lederen overjassen waarvan de slippen zwiepen in de wind, dat beeld leverde wel meteen een eerste muzikaal idee op... De loeiharde drums van de heavy metal laten functioneren in een ensemble dat juist helemaal geen beroep kan doen op een massieve sonoriteit, dat leek mij een heel interessante paradox. Om dit probleem op te lossen moest ik mij mentaal als het ware in een latex pak hijsen...
Het motto van de hele symfonie is een quasi inerte, net geen pentatonische riedel. Unisono, rudimentaire harmonie en een voortrazend tempo met soms mokerend slagwerk, vormen de ingrediënten van het eerste deel. In deel twee beperkt de harmonie zich slechts tot de 24 mogelijke grote en kleine tertsen, waarop een vrije melodie wordt geplaatst. In deel drie dan weer, een waar scherzo, gaat de dynamiek niet onder 'half luid', en wordt ook het ritme aan heel strakke banden gelegd. Deel vier, met sopraan solo op tekst van Boudewijn Buckinx, wordt gekenmerkt door een volstrekte afwezigheid van een vast metrum en tempo. En ten slotte in het vijfde en laatste deel, onderbreekt een ritornello, dat uit niets anders bestaat dan een gerepeteerde drieklank, een reeks duo's die uiteindelijk leidt naar een finale waar de slagwerker nog eens echt alles uit de kast mag halen. Het totale resultaat klinkt uitbundig en is een ware uitdaging voor zowel de muzikanten als de dirigent."

John Luther Adams over 'The Immeasurable Space of Tones': "Number 5, 1950 was Mark Rothko's last painting before the breakthrough into his mature format. In it the luminous color fields of a classic Rothko are inscribed across the middle with three delicate lines. Describing this painting and its pivotal position in Rothko's work, Brian O’Doherty observes: "After this, the lines disappear completely." In recent years line and figuration have disappeared from my music. What used to be background has emerged to become a musical world composed entirely of floating fields of color. Initially I imagined this as a kind of monolithic music, an entire piece as one rich and complex sound. Then I came to hear it as homophonic or heterophonic. And now - in this musical world that I thought was completely free of lines - I've come to hear a polyphony of harmonic clouds. Maybe the lines never disappear completely. Maybe Christian Wolff was right when he quipped: 'No matter what we do, sooner or later it all sounds melodic."

Speellijst

19 mei 2011: Festival van Vlaanderen/ Happy New Kortrijk
Wereldcreatie Fetish van Frank Nuyts
Creatie nieuwe versie Immeasserable Space van John Luther Adams
Live Captatie door Klara
1 maart 2012:  Voorwaarts Maart
2 maart 2012:  Voorwaarts Maart
december 2012: Opname Miry Zaal Gent
27 september 2013: concert en CD-release

Media

Extra

Frank Nuyts persoonlijke website
Hardscore
Frank Nuyts op Matrix
John Luther Adams persoonlijke website